အေၾကာင္းႏွင့္ကင္းၿပီး ျဖစ္ရိုးျဖစ္စဥ္ မရွိေသာ ဤေလာကၾကီးတြင္ ျပဳလုပ္ စီမံျခင္း ဟူေသာ ေပးဆပ္ျခင္း မရွိဘဲ မည္သည့္ ရယူပိုင္ဆိုင္ျခင္းမ်ိဳးမွ မရွိႏိုင္ေခ် ။ အေၾကာင္းရွိမွ အက်ိဳးရွိရသလို အေပးရွိမွ ရယူျခင္း သည္ ျဖစ္ေပၚလာရေခ်သည္။ ပုဂၢိဳလ္ တစ္ဦးတစ္ေယာက္က လက္ညွိဳးညႊန္လိုက္ သည္နွင့္ ေရႊအိုးၾကီး ဘြားခနဲ ေပၚလာသည့္ အျဖစ္မ်ိဳး ၊ သရက္မ်ိဳးေစ့ကို စိုက္ပ်ိဳးထားလ်က္ ႏွင့္ ထို သရက္ပင္ မွ လိေမၼာ္သီး သီးလာသည့္ အျဖစ္မ်ိဳးသည္ ဒ႑ာရီ ပံုျပင္ ယံုတမ္းစကားမ်ားသာတြင္ သာ ေတြ႕ႏိုင္ပါသည္။
စင္စစ္မႈ အေပးရွိမွ ရယူႏိုင္မႈ၊ အသြားရွိမွ အလာရွိမႈတို႕သည္ အျပန္အလွန္ ဆက္သြယ္ေနသည့္ ေလာက၏ နိယာမစံုတြဲမ်ား ျဖစ္ေလသည္ ။ ဤနိယာမသေဘာကို လြန္ဆန္ၿပီး အေပးမရွိဘဲ ရယူလိုျခင္း၊ အပင္မစိုက္ဘဲ အသီးစားလိုျခင္းသည္ အလြန္တရာ မွားယြင္းေသာ ၀ိသမေလာဘ ဦးစီးသည့္ တစ္ဖက္သက္ စိတ္ဆႏၵ တစ္ခု သာ ျဖစ္ေခ်သည္။
ဤေလာကသည္ လူအခ်င္းခ်င္း ဆက္ဆံ ေပါင္းသင္းၿပီး တူညီေသာ ဆႏၵ၊ ရင္းႏွီးခ်စ္ၾကည္မႈတို႕ျဖင့္ တည္ေဆာက္ထားသည့္ အဖဲြ႕အစည္း တစ္ရပ္ ျဖစ္ေပရာ ထိုလူ႕ေလာက အဖဲြ႕အစည္းၾကီး မတိမ္းမေစာင္း ၊ မပ်က္ မယြင္းသြားေအာင္ " အေပးအယူ " ျဖစ္စဥ္ၾကီး က ထိန္းခ်ဳပ္ေပးထား၍သာ ဤလူ႕ေလာက သည္ ဤမွ် ၾကာေညာင္းစြာ တည္ရွိေနရျခင္း ျဖစ္ေလသည္။
လူသည္ ပင္ကိုယ္အားျဖင့္ ေပါင္းသင္းဆက္ဆံေရး သတၱ၀ါ ျဖစ္၍ အခ်င္းခ်င္း အေပၚ ေျပေျပလည္လည္၊ ရင္းရင္း ႏွီးႏွီး ဆက္ဆံေနၾကရသည္။ ေပါငး္သင္းဆက္ဆံေရး ေျပလည္ေကာင္းမြန္လွ်င္ ေကာင္းမြန္ သေလာက္ ေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေျမ့စြာ အသက္ရွင္ ေနထို္င္ႏိုင္ၾကမည္ ျဖစ္သည္။ ထို႕ေၾကာင့္ လူတိုင္းတြင္ မိတ္ေဆြေကာင္း ၊ ဘ၀ခရီးေဖာ္ေကာင္းမ်ား သည္ မရွိမျဖစ္ လိုအပ္လွသည္။
မိတ္ေဆြ သဂၤဟ နည္းျခင္း မ်ားျခင္းသည္ မိတ္ေဆြ သဂၤဟ လံုးလံုး မရွိျခငး္ႏွင့္ ႏိႈင္းစာလွ်င္
ေတာ္ေပေသး သည္။ အဓိကမွာ အေပါင္းအသင္း နည္းျခင္း ၊မ်ားျခင္းထက္ မိ္တ္ေဆြေကာင္း တစ္ေယာက္ ရွိျခငး္က ပို၍ အက်ိဳးမ်ားႏိုင္ေပသည္။
မိ္တ္ေဆြ အေပါငး္အသင္းမ်ား အေၾကာင္း ေျပာဆိုၾကေသာအခါ လူအမ်ားစုသည္ မိမိအား အက်ိဳးျပဳႏိုင္မည့္ မိတ္ေကာင္းေဆြေကာင္းမ်ားကို သာ တမ္းတမ္းတာတ ေျပာဆိုၾက၏ ။ မိတ္ေဆြတုမ်ားကို မလိုခ်င္၊ ရြ႕ံမုန္းၾက၏ ... စကားလက္ဆံုက်ၾကလွ်င္ မိတ္ေဆြညံ့မ်ား အေၾကာင္းကို ညည္းညည္းညဴညဴ ေျပာၾကမည္ မွာ ဓမၼတာပင္ ျဖစ္သည္။ အဘယ့္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ မိမိတို႕တြင္ မိတ္ေကာင္း ေဆြေကာင္းမရွိသည္က မ်ားေသာေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။
အမွန္စင္စစ္တြင္ ဤေလာကတြင္ မိတ္ေကာင္းေဆြေကာင္းမ်ားသည္ မရွားပါးပါ။ မ်ားစြာ ရွိပါ၏ ။ ရိွလည္း ရွိေနပါ၏ ကိုယ္က ရွိေအာင္ မလုပ္ႏိုင္ျခင္းေၾကာင့္ မရွိရျခငး္၊ ရွားပါးျဖင္း ျဖစ္၏။ မိမ္ဘက္က မိတ္ေကာင္းေဆြေကာင္း ကို ရယူလိုလွ်င္ မိမိကလည္း ထုိမိတ္ေကာင္းေဆြေကာင္း ျဖစ္ေစလုိသူတို႕ အား မိတ္ေကာင္းေဆြေကာင္း တစ္ေယာက္အျဖစ္ ျပန္လည္ ေပးလိုက္ျခင္းသာျဖစ္ပါသည္။
သို႕ျဖစ္လွ်င္မိမိဘက္က ဘာေတြကို ေပးမည္နည္း။ မိတ္ေဆြေကာင္း လိုခ်င္ေသာ ပုဂၢိဳလ္မွ မိ္မိထံတြင္ရွိေနေအာင္ က်င့္ၾကံေနထိုင္အပ္သည့္ အေၾကာင္းတရား (၄)ပါးမွာ-
၁။ စိတ္ေကာင္း နွလံုးေကာင္းျဖင့္ မိမိမိတ္ေဆြအေပၚ ေက်းဇူးျပဳျခငး္။
၂။ စိတ္ေကာင္း ႏွလံုးေကာင္းျဖင့္ မိမိမိတ္ေဆြအေပၚ ဆင္းရဲအတူ၊ ခ်မ္းသာအတူ၊ ေအးအတူ ပူအမွ် ေနထိုင္ ဆက္ဆံျခင္း၊
၃။ စိတ္ေကာင္း ႏွလံုးေကာင္းျဖင့္ မိမိမိတ္ေဆြအေပၚ အက်ိဳးစီးပြားရွိရာ ရွိေၾကာင္းကို ညႊန္ျပေျပာဆုိျခင္း။
၄။ စိတ္ေကာင္း ႏွလံုးေကာင္းျဖင့္ မိမိမိတ္ေဆြအေပၚအစဥ္ ၾကင္နာ သနားျခင္းတို႕ ျဖစ္ေလသည္။
ဤတရားေလးပါးကို မိမိ၏ မိတ္ေဆြအေပၚ ေပးအပ္ျခင္းျဖင့္ လူ႕ေလာက၏ လာဘ္ၾကီးတစ္ခုျဖစ္သည့္ မိတ္ေဆြေကာင္းမ်ားကို မိမိက တစ္ဖန္ရယူႏုိ္င္ေၾကာင္း မွတ္သားႏိုင္ပါသည္။
လူအမ်ားစုသည္ အေရးအေၾကာင္း ရွိေသာအခါ မိတ္ေဆြေကာင္းတို႕၏ အကူအညီအေစာင္အမကို မရၾကသျဖင့္ မိမိေပါင္းသင္း ဆက္ဆံရေသာ အေပါင္းအသင္း မိတ္ေဆြမ်ားအေပၚ အျပစ္တင္ တတ္ၾကသည္။ သိို႕ေသာ္ မိိမိဘက္မွ မိတ္ေဆြေကာင္း မပီသေသာ ခ်ိဳ႕ယြင္း အားနည္းခ်က္မ်ားကုိ ကား မျမင္တတ္ေခ်။ မိိမိဘက္မွ မိမိ္မိတ္ေတြ မ်ား အေရးအေၾကာင္း ရွိလာေသာအခါတြင္ ဘာမ်ား ကူညီ ေဆာင္ရြက္ေပးႏိုင္ပါသနည္း။
မိမိလုိလားေသာ မိတ္ေဆြမ်ား၏ အရည္အခ်င္း စိတ္ေနစိတ္ထားမ်ိဳး မိမိတြင္ ရွိပါသေလာ ဆိုသည္ကို ျပန္လည္ ဆန္းစစ္သင့္ပါသည္။ အေရးၾကီးဆံုးမွာ မိမိကိုယ္တိုင္ မိတ္ေဆြေကာင္း မပီသဘဲႏွင့္ ဘယ္ေသာအခါမွ် မိမိထံသို႕ မိတ္ေကာင္းေဆြေကာင္း တို႕ ေရာက္လာမည္ျဖစ္ေၾကာင္း ေလးေလး နက္နက္ ခံယူ မွတ္သားထားရန္ ျဖစ္ပါသည္။
အေဆြ ခင္ပြန္းေကာင္းသည္ မိမိအား လူေကာင္းသူေကာင္း ျဖစ္ေအာင္ လုပ္ေဆာင္ေပးႏုိင္သည္သာ မက စီးပြားေရး၊ ပညာေရး၊ က်န္းမာေရး ႏွင့္ အေရးကိစၥမ်ားတြင္လည္း ၿပီးစီးေအာင္ျမင္ေစရန္ စြမ္းေဆာင္ေပးနိင္ ေသာ တန္ခိုးရွိေလသည္။ ထို႕ေၾကာင့္ လူ႕ေလာကတြင္ လူတန္းေစ့ အသက္ရွင္ ေနထိုင္ လိုလွ်င္ မိတ္ေကာင္း ေဆြေကာင္းရွိျခငး္ ဟူသည္ ့ ဂုဏ္ ရွိရန္ လုိသည္။
အၾကင္ေလာကသည္ သူ႕ဘက္ ကိုယ့္ဘက္ မွ်တေသာ အေပးအယူတို႕ျဖင့္ လိုက္ဖက္ညီစြာ တည္ေဆာင္ ထားႏိုင္အံ့။ ထိုေလာကသည္ ေနခ်င့္စဖြယ္ ဘံုဗိမာန္ၾကီး တစ္ခု ျဖစ္လာမည္ မွာ မလဲြေခ်။ ထို႕အတူ အၾကင္ ပုဂၢိဳလ္သည္ သူ႕ဘက္ ကိုယ့္ဘက္ မွ်တစြာ ၾကည့္တတ္ေသာ စိတ္ေကာင္း ေစတနာေကာင္းတို႕ျဖင့္ မိတ္ေဆြေကာင္းတို႕၏ အရည့္အေသြးေကာင္းတို႕ကို ေမြးျမဴထားအံ့။ ထုိသူသည္ မိတ္ေကာင္းေဆြေကာငး္ တို႕၏ အကူအညီကို ရ၍ ၾကီးပြားခ်မ္းသာလာမည္ကား အမွန္ပင္ ျဖစ္ပါေတာ့သည္။
ဦး၀မ္ထိန္
အားလံုးကိုခ်စ္ခင္ေလးစားလွ်က္. . . .
